“കഥയെക്കുറിച്ചൊന്നും ചിന്തിക്കരുത്.. ചുമ്മാ പോയി കാണുക…” അത്ര നല്ല പടം അല്ല എന്ന അഭിപ്രായം കേട്ടിട്ടും, രാവണന് കാണാന് പോകാന് തീരുമാനിച്ചപ്പോള് മനസ്സില് കരുതിയത് ഇതാണ്.
അതേതായലും നന്നായി..നിരാശപ്പെടേണ്ടി വന്നില്ല.
സിനിമ ‘കാണുക‘ എന്നത് മാത്രമാണ് നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശമെങ്കില് നിങ്ങള്ക്കും ആസ്വദിച്ച് കാണാവുന്ന ഒരു പടം തന്നെയാണ് രാവണന്. പക്ഷേ കഥയുടെ സാംഗത്യവും, സംഘട്ടനങ്ങളുടെ വിശ്വസനീയതയും ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്ന തരം ആസ്വാദനം ആണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെങ്കില്, കാണാന് പോകണമെന്നും ഇല്ല…
പടത്തില് എടുത്തുപറയേണ്ട കാര്യം, സംവിധാനത്തിന്റെ മികവും ദൃശ്യങ്ങളുടെ ഭംഗിയും ആണ്..
ആതിരപ്പള്ളിയിലൊക്കെ എടുത്ത ഷോട്ടുകള് കാണുമ്പോള് ഇത്ര ഭഗിയുണ്ടോ ഈ ആതിരപ്പള്ളിക്ക് എന്ന് തോന്നിപ്പോകും.. അത്ര ഗംഭീരം.. അതുപോലെ പടത്തിലെ അവസാന സ്റ്റണ്ട് കാണിക്കുന്ന സ്ഥലമൊക്കെ ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലെങ്കിലും ഒന്ന് കാണാന് സാധിക്കുമോ എന്നും ചിന്തിക്കാതിരിക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
അഭിനയത്തിന്റെ കാര്യത്തില്, ഐശ്വര്യയേയും പൃഥ്വിരാജിനേയും ബഹുദൂരം പിന്നിലാക്കി കളഞ്ഞു വിക്രം!!
പുള്ളിയുടെ ഒരു രീതിക്ക് പറ്റിയ അല്പം എക്സെന്ട്രിക് സ്വഭാവം കാണിക്കുന്ന വീരയ്യ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ വിക്രം അതിഗംഭീരമാക്കി. (അഭിഷേക് ബച്ചന് ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രകടനം നടത്തും എന്ന് ചിന്തിക്കാന് പോലും കഴിയുന്നില്ല)
ശക്തമായ നായികാ കഥാപാത്രത്തോട് ഐശ്വര്യയും നീതി പുലര്ത്തി..
നമ്മുടെ രാജുമോനും കിടിലം ആയിരുന്നു…
(ഇവരേക്കാള് കയ്യടി നേടിയത് പക്ഷേ, നിത്യാനന്ദ ഫെയിം(?) ‘രഞ്ചിത’ മുഖം(മുഖവും) കാണിക്കുന്ന ഒരേയൊരു സീന് ആയിരുന്നു..കഷ്ടം)
മറ്റുറോളില് വന്നവരും നല്ലരേതിയില് തന്നെ സപ്പോറ്ട്ട് ചെയ്തു..
പക്ഷേ രാമായണത്തിന്റെ കഥയുമായി, അനാവശ്യമായി സാമ്യം കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങള് കഥയെ പലയിടത്തും അലങ്കോലമാക്കി എന്നതും വിസ്മരിച്ചുകൂടാ..
എന്തായാലും എനിക്ക് പടം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..
ഒരു പ്രത്യേക അറിയിപ്പ്:
പടത്തിലെ തമിഴ് (വാക്കുകളും സ്ലാങ്ങും) ഇത്തിരി കട്ടിയായി തോന്നി.. പൊതുവേ നന്നായി തമിഴ് മനസിലാകും എന്ന് അഹങ്കരിക്കുന്ന എനിക്ക് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും വാചകങ്ങളുടെ അര്ത്ഥം ഊഹിക്കേണ്ടിവന്നു!
