September 1, 2010
തേങ്ങ !

തണല്‍ മരങ്ങള്‍ കുടപിടിച്ച നടപ്പാതകള്‍, അതില്‍ (സീസണാണെങ്കില്‍) ചെറിയതോതില്‍ ഒരു ഫ്ലവര്‍ കാര്‍പെറ്റും.. ഇത് തിരുവനന്തപുരം ടെക്നോപാര്‍ക്കിന്റെ ഒരു ആക്ര്ഷണീയതയാണ്.. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പച്ചപ്പുള്ള ഐടിപാര്‍ക്കെന്ന് ടെക്നോപാര്‍ക്കിനെ ചിലര്‍ പറയാറുണ്ട്.. (നിങ്ങളുദ്ദേശിക്കുന്ന ‘കിളി’കളുടെ പച്ചപ്പും ഇവിടെ അത്ര മോശമല്ല)

പൊതുവെ പ്രകൃതി സ്നേഹി ആയതുകൊണ്ട് ഈ പച്ചപ്പ്(രണ്ടും) ആസ്വദിച്ച് നടപ്പ് എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമായിരുന്നു.. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വരെ..

കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസമായി, ആസ്വദിക്കല്‍ അല്പം കുറച്ചു..

ഏതോ പെണ്ണിന്റെ കയ്യീന്ന് ഞാന്‍ തല്ല് വാങ്ങി എന്ന് കരുതുന്നുണ്ടാവും.. പണ്ടേ കിട്ടേണ്ടതാണെങ്കിലും ഇതുവരെ അതുണ്ടായില്ല..(വിശ്വസിക്കുമല്ലോ)

തണല്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ തലയുയത്ത്തി നില്‍ക്കുന്ന തെങ്ങുകളാണ് ഇവിടെ വില്ലന്മാര്‍.. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളില്‍ 2 പ്രാവശ്യമാണ് ഞങ്ങള്‍ തലയില്‍ തേങ്ങവീഴുന്നതില്‍ നിന്ന് കഷ്ടിച്ച് രക്ഷപെട്ടത്!

ആദ്യദിവസം 5-8 പേരടങ്ങുന്ന ഞങ്ങളുടെ ‘വായിനോക്കി സംഘം‘ ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാന്‍ പോകുന്ന വഴിക്കായിരുന്നു സംഭവം.. ഞങ്ങള്‍ പാസ് ചെയ്ത് ഒരു 5 സ്റ്റെപ് മുന്നില്‍ത്തിയപ്പോള്‍ തേങ്ങവീണു..

ആ സമയം തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടില്‍ കൃത്യം എത്തിയ ഒരുത്തന്‍(ഞങ്ങളുടെ ടീമിലുള്ളവനല്ല) ഇഞ്ചുകളുടെ വ്യത്യാസത്തില്‍ ആണ് രക്ഷപെട്ടത്! (പണിയെടുത്ത് പ്രാന്തായി ഓഫീസില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ആ പാവം, ‘തെങ്ങിന് പോലും വേണ്ടാ‍തായി’ എന്ന് ഭാവത്തില്‍ മുകളിലേക്കൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് ദുഖത്തോടെ നടന്ന് പോയി!  അതല്ല, ‘അടുത്ത തേങ്ങക്ക് വെയ്റ്റ് ചെയ്യണോ‘ എന്നാണ് കക്ഷി ആലോചിച്ചത് എന്നും ഒരു അഭിപ്രായമുണ്ട്)

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാനും ബിമലും കഴിച്ചിട്ട് വരുന്ന വഴിയില്‍ സെയിം തെങ്ങ് വീണ്ടും ഞങ്ങളെ ലക്ഷ്യ്മിട്ടു.. വീണ്ടും ഞങ്ങള്‍ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് രക്ഷ്പെട്ടു… ഇത്തവണ അല്പം കൂടി നാരോ എസ്കേപ്പ്!

ഞാ‍ന്‍ ആലോചിക്കുന്നത് അതല്ല.. താമസിയാതെ അടുത്ത അറ്റാക്ക് ഉണ്ടായെക്കാം. മിക്കവാറും അതില്‍ ഉന്നം പിഴക്കില്ല.. ടെക്നോപാര്‍ക്കിലെ തരുണീമണികളുടെ ഭാഗ്യദോഷം കൊണ്ടെങ്ങാന്‍ നമ്മള്‍ പടമാകാതെ പരിക്കുകളോടെ രക്ഷപെട്ടു എന്ന് കരുതുക..

തമിഴ്നാട്ടില്‍ ഡെഡ്‌ബോഡി കൊണ്ടുപോകുന്ന പോസില്‍, തലയില്‍ വട്ടത്തില്‍ കെട്ടുമായി വീടിന്റെ സിറ്റൌട്ടില്‍ കസേരയില്‍ ഇരുന്ന് റെസ്റ്റ്  ചെയ്യുന്ന എന്നെ വഴിയിലൂടെ പോകുന്ന സ്നേഹ ‘സമ്പന്നനായ‘(ആദേശ സന്ധി) എതെങ്കിലും ഒരു നാട്ടുകാരന്‍ കാണും ..

ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം ഏതാണ്ടിപ്രകാരം ആയിരിക്കും..

 “എന്നാട ഉവ്വേ തലയില്‍ ഒരു കെട്ടൊക്കെ?”

ഞാന്‍ ചമ്മലോടെ

“ഒരു ‘ചെറിയ’ തേങ്ങ വീണതാ ചേട്ടാ” (അല്ലാതെ വെള്ളമടിച്ചതിന്റെ ‘കെട്ട്‘ പഞ്ഞീം തുണീ വച്ചാണോടോ പോത്തേ)

“വീട്ടില്‍ വച്ചാണോ തേങ്ങ വീണത്?”

“അല്ല തിരുവനന്തപുരത്ത്.. ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്” (ഈശ്വരാ, വീട്ടില്‍ വച്ചാണെന്ന് പറയാമായിരുന്നു!)

“അപ്പോള്‍ അവിടെ എഞ്ചിനീയറാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്..”(വിത് പുച്ഛ സ്മൈലി )

ഇത്രയും ചോദിച്ചിട്ട് മറുപടിക്ക് കാത്ത് നില്ക്കാതെ ആള്‍ നടന്നു നീങ്ങുന്നു!

കഴിഞ്ഞില്ലേ? അതിലും ഭേദം തേങ്ങ നെറുകം തലേല്‍ തന്നെ വീഴുന്നതല്ലേ?

തെങ്ങ് ചതിക്കുമോ ചതക്കുമോ? കാത്തിരുന്നു കാണാം.. :-)

ടങ് ടടേങ്..

(ഇതിന് ഒരാള്‍ തേങ്ങ അടിക്കുന്നത് പോലും എനിക്ക് സഹിക്കില്ല എന്നതുകൊണ്ട്, ഇത് ബ്ലോഗില്‍ ഇടുന്നില്ല! )

—എങ്കിലും സോദരാ, ഇളം കാറ്റിലെവിടെയോ തേങ്ങാക്കുലകളാടുന്നു—

~dhanesh